≡ Menu
malzenstwojestdobre.pl
młodzieżw domu
  • Nie jest obojętne, kiedy i gdzie się rozmawia.
    Dorośli najchętniej chcieliby porozmawiać natychmiast, kiedy czują taką potrzebę. Nastolatek ma jednak swoje życie, swoje zajęcia; poza tym są chwile, kiedy chce rozmawiać, i chwile, kiedy nie ma na to ochoty. Miejsca również mają swoje znaczenie, np. pokój nastolatka to jego świat – jeśli tam przychodzimy, to znaczy, że chcemy, aby rozmowa miała charakter bardziej intymny i poufny.
  •  Należy uważać na to, jakich słów używamy.
    Niech rodzice przykładowo zwrócą uwagę, ile razy w ciągu dnia zwracają się do swojego dziecka po imieniu, a ile razy mówią do niego przez „ty”. Imię jest czymś fundamentalnym, nadającym tożsamość.
  • Warto używać różnych sposobów komunikacji:
    Uśmiechnąć się do swojego nastolatka, mrugnąć do niego bez konkretnego powodu, poklepać syna po ramieniu przechodząc obok niego lub pogładzić córkę po policzku. Czytając gazetę rzucić: „Zobacz, tu jest ciekawy artykuł na temat koszykówki, może chcesz przeczytać?”. Dzięki takiej postawie nastolatek dostrzega, że dorosły jest stale otwarty na kontakt z nim. Nie oznacza to jednak, że na propozycję rozmowy dorosły nie może zareagować: „Tak, chętnie z Tobą porozmawiam, ale teraz właśnie wychodzę do pracy. Podyskutujemy o tym wieczorem, kiedy wrócę”.
  • W miarę możliwości trzeba unikać trybu rozkazującego.
    W swojej wrażliwości nastolatek odbiera go w pierwszym rzędzie jako odrzucenie. Zamiast rozkazywać: „Schowaj mleko do lodówki”, lepiej powiedzieć: „Nie schowałeś mleka do lodówki” albo „Słuchaj, chciałbym, żeby mleko było zawsze w lodówce”.
  • Ważne jest właściwe rozpoczęcie rozmowy.
    Nie może nastąpić gwałtownie, ponieważ nastolatek poczuje się zagrożony. Lepiej potraktować go jako pełnoprawnego rozmówcę, powiedzieć: „Chciałbym z tobą porozmawiać. Kiedy będziesz mieć wolną chwilę?”, i od razu go uspokoić: „Chciałbym z tobą porozmawiać na ten a ten temat. Nie chodzi o nic poważnego, ale chcę ci coś powiedzieć, kiedy będziesz mieć czas”. Bardzo często nastolatek odpowiada wtedy: „Powiedz to od razu”.

CZEGO UNIKAĆ W ROZMOWIE?

  • Przejmowania agresywnego sposobu mówienia nastolatka
    Odpowiadając mu tym samym tonem, powodujemy eskalację. Należy zachować spokój, a jeśli nastolatek staje się zbyt agresywny, trzeba powiedzieć: „Nie zgadzam się na prowadzenie rozmowy z tobą w taki sposób. Proponuję, żebyś się uspokoił”
  • Rozmawiania zawsze z pozycji wyższości
    i traktowania nastolatka jak dziecka albo jak „niewykończonego” dorosłego
  • Manipulowania słowami
    na przykład w celu szantażu uczuciowego, co całkowicie niszczy wzajemne relacje.

„Famille Chretienne„ nr 1412, tłum. Joanna Kokowska

ŹRÓDŁO: MIESIĘCZNIK KATOLICKI LIST,  NASTOLATKI W DOMU, NUMER 05.2010
ZAMÓW PRENUMERATĘ LISTU: http://www.list.media.pl/list/prenumerata/